Rook, roker, rookst

door Daphne Ketelaar, bedrijfspsycholoog bij Santar

Afgelopen zomer was het dan zover. Eindelijk zou ik een poging doen om te starten met roken. Ik had al af en toe eens een sigaretje gerookt, lang geleden, maar ik kon er nooit echt verslingerd aan raken. Nu zou het dan tóch gebeuren.

Het was allemaal begonnen voordat we op vakantie zouden gaan. Een bevriend stel bleef eten, ik rookte een shagje met ze mee en dacht: wat voel ik me heerlijk zorgeloos. Dit is goed voor mij. Dit werkt! Dat zit zo: ik ben ervan overtuigd dat Ontspanning één van de belangrijkste geestelijke medicijnen is die er bestaan. Waarom nemen we op vakanties altijd de belangrijkste beslissingen in ons leven? Waarom zien we het dan ineens zo helder? Precies. We zijn Ontspannen. En roken was, zo ontdekte ik, voor mij de highway naar Ontspannen Leven.

En zo gebeurde het. We waren al bijna drie weken in Denemarken, in het rustige coconnetje dat ons vakantiehuis was. Overdag trokken we erop uit, waarbij we erachter kwamen dat alle Denen vriendelijk zijn. Echt allemaal. 's Avonds, nadat we de kinderen in bed hadden gelegd, vergezelde ik mijn man, een ster in het gematigd roken, naar de serre van het huisje. Buiten was het te koud of te nat. Wie gaat er dan ook naar Denemarken op vakantie! Tenzij je smacht naar een flinke dosis vriendelijkheid, dan. En zo rookte ik avond aan avond een bescheiden hoeveelheid shag, kwam tot rust, tot goede gesprekken en verbinding. Ik voelde me Zen.

Ik voelde nog iets anders. Iedere ochtend tegen half vijf: mijn slijmvliezen. Dan snoot ik mijn neus. Draaide me om. Snoot nog eens. Probeerde de slaap weer te vatten, rochelde en besloot te stoppen met roken. Ho, wacht even, stóppen?! Nu kwam het aan op doorzetten. Als ik eenmaal een beslissing neem, dan gá ik er ook voor. Ik had besloten dat roken goed voor me was, dus nu liet ik me niet weerhouden door een hardnekkig bijholteprobleem. Toch? Waarop ik weer elke avond weer gezellig in de serre de geneugten der Ontspanning opzocht. Bij thuiskomst heb ik het nog enkele weken volgehouden, maar uiteindelijk heb ik het op moeten geven. Mijn slijmvliezen waren sterker dan ik.

Ik ga inmiddels alweer een jaar rookvrij door het leven. Gek genoeg ben ik me bijzonder ontspannen blijven voelen. Ik maak me nauwelijks zorgen, zie de dingen helder en heb een gezond lichaam. Ik ben er weliswaar niet in geslaagd een roker te worden, maar ja, je kunt niet alles hebben.